Operacja na zaćmę – wskazania

Zaćma to choroba oczu, która występuje u niemalże 60% ludzi po sześćdziesiątym roku życia. Czym tak naprawdę jest i co powoduje jej występowanie? Wszystko zaczyna się od zamglonego obrazu, jaki widzimy przez naszą soczewkę. Zaczyna mętnieć, obraz staje się niewyraźny, a barwy mniej ostre. To pierwsze objawy zaćmy i starzenia się organizmu – sygnałów tych nie należy bagatelizować i natychmiastowo udać się do lekarza okulisty.
http://alfavision-zacma.pl/

Występowanie zaćmy

U niektórych pojawia się wcześniej, u innych znacznie później. Wszystko ze względu na ludzki organizm, który u każdego starzenie się inaczej, tak jak i poszczególne elementy wchodzące w budowę ludzkiego ciała. Zaćma to objaw równie naturalny, jak siwienie czy zmarszczki na twarzy. U każdego przebiega inaczej – może rozwijać kilka miesięcy bądź nawet kilka lat. Skutek jest jednak identyczny u każdego: pogorszenie wzroku. Na początku pomóc mogą mocniejsze okulary, jednak często i to nie pomaga w rozwiązaniu naszego problemu. Wtedy jedynym ratunkiem okazuje się operacja na zaćmę.

Zabieg ten, mimo, że budzi grozę, jest całkowicie bezbolesny i przeprowadzany za pomocą znieczulenia. Naturalną soczewkę oka wymienia się na sztuczną i wprowadza za pomocą niewielkiego, kilkumilimetrowego cięcia. Operacja należy do stosunkowo prostych, łatwych i bardzo szybkich – nacięcie pojedynczego oka nie powinno zająć lekarzowi więcej, niż 20 minut, a już kilka godzin po zabiegu pacjent jest w stanie wykonywać wszelkie czynności. Po kilku dniach możliwy jest również powrót do pracy. Nie ma więc żadnych obaw przed wykonaniem operacji, a natychmiastowe efekty w postaci lepszego wzroku zaraz po operacji powinny być wystarczającą zachętą dla wahających się osób.

Operacja na zaćmę – rodzaje

Ten okulistyczny zabieg wykonywany jest najczęściej na całym świecie. Zaćma to najczęstsza przyczyna ślepoty, w szczególności ta, którą wykryto zbyt późno i zbagatelizowano. Wadę tę usuwa się za pomocą kilku rodzajów operacji. Pierwsza metoda, zwana fakoemulsyfikacją polega na nacięciu na rogówce delikatnego otworu, przez który wprowadza się sondę. Następnie, za pomocą ultradźwięków nasza naturalna soczewka jest rozbijana i wysysana z oka. Rana zamyka się sama, więc wszelkie szwy są tutaj nieobecne. Stara soczewka zostaje wymieniona na sztuczną i wprowadzona do naszych oczu. Wprowadzane znieczulenie miejscowe pozwala na wykonywanie zabiegu nawet u osób, u których było to kiedyś niewskazane, czyli u cukrzyków czy nadciśnieniowców.

Kolejnym rodzajem jest emulsyfikacja pływowa, która z kolei polega na rozdrobnieniu soczewki za pomocą specjalnego płynu, co skutkuje mniejszymi powikłaniami po operacji i eliminacja szkodliwego dla naszej rogówki efektu termicznego. W wypadku bardzo zaawansowanych wad soczewki stosuje się metodę zewnątrz-torebkową i wewnątrz-torebkowa.
Pierwsza metoda charakteryzuje się większym nacięciem niż w wypadku fakoemulsyfikacji. Zmiana występująca na oku może w ten sposób zostać usunięta w jednym kawałku. Następnie wstawiana jest sztuczna soczewka, a cała rana wymaga nałożenia szwów. Proces zdrowienia trwa w tym wypadku długo, ze względu na powierzchnię nacięcia. Również w tej metodzie stosowane są środki znieczulające.

W metodzie wewnątrz-torebkowej nacięcie jest największe. Cała soczewka zostaje usunięcia wraz z otaczającymi ją elementami. Sztuczna soczewka zostaje umieszczona naprzeciwko tęczówki. Soczewki takie nie wymagają konserwacji i zazwyczaj wstawiane są na całe życie. Stosuje się znieczulenie miejscowe, a u osób chorych bądź u dzieci – znieczulenie ogólne. Jeśli metoda ta nie powoduje silnego bólu, lekarze zalecają zastosowanie niewielkich ilości leków przeciwbólowych. Jeśli wszystko przebiegło pomyślnie pacjent może opuścić salę.

Po operacji konieczne są kontrolne wizyty jak i używanie specjalnych kropli do oczu – chronią one przed pojawieniem się infekcji jak i stanu zapalnego naszych oczu. W ciągu kilku dni od operacji większość pacjentów zauważa natychmiastową poprawę widzenia. Gdy wzrok się ustabilizuje, a rana zagoi, lekarz pomaga dobrać odpowiednie okulary. Komplikacje, jakie może powodować operacja na zaćmę występują stosunkowo rzadko, jednak jeśli się pojawią, mogą to być: stan zapalny, zmiany ciśnienia w gałce ocznej, spuchnięcie siatkówki czy różne infekcje. Zabieg nie trwa długo, a poprawa widzenia następuje od razu.

Laserowe operacje pomogły milionom ludzi pozbyć się choroby, która nieleczona doprowadziłaby ich do ślepoty. W ciągu zaledwie jednego dnia pacjent może wrócić do normalnego funkcjonowania i na nowo cieszyć się niemalże perfekcyjnym wzrokiem. Dlatego tak ważne są regularne wizyty u lekarza, badania kontrolne jak i regularnie obserwowanie swojego ciała, które daje nam sygnały. Zignorowanie ich może prowadzić do poważnych chorób, a nawet – jak w wypadku zaćmy – to całkowitej utraty wzroku. W wypadku zaćmy nie pomaga zdrowe żywienie ani aktywny tryb życia – jej pojawienie się jest związane albo z genetyką, albo ze starzeniem się. Na tę chorobę nie ma reguły – może pojawić się w najmniej oczekiwanym momencie.